You are here

Stomak kao kornjačin oklop

Prateći „evoluciju“ profesionalnog bodibildinga mogu se videti znatne razlike u pogledu karakteristika figure takmičara. Najveće promene tiču se disproporcije abdomena. Svakako da su takmičari „druge decenije 21. veka“ - definisaniji, čudovišno masivniji, simetričniji, vaskularniji, ali „stomak“ – kao da su „progutali bambija“ .

Ta slika abdomena kao kornjačinog oklopa, „roid gut“ ili pak „GH-gut“ se često svodi sumarno na pojam tzv. palumbolizma. Može se naslutiti da je ovaj termin dobio ime po Dejvu Palumbu, jednom od najpoznatijih svetskih bodibildera za kog se smatra da je njegova figura upečatljiv reprezent ovog „poremećaja“ (sindroma). U direktnu vezu sa nastankom ovog „poremećaja“ navodi se zloupotreba HGH (hormona rasta), insulina, peptida koji podstiču sekreciju HGH, kao i varijacija IGF-1, a i androgeno-anaboličkih steroida koji indirektno utiču na produkciju IGF-1.

Uzrok palubolizmu ima nekoliko mogućih interpretacija:

- povećanje visceralne masti (u trbušnoj šupljini, oko naših organa), potom,

- povećanje mišićne mase prednjeg trbušnog zida,

- „uvećanje creva“ (uticaj IGF-1),

- organomegalija (uvećanje pre svega jetre – zloupotreba AAS),

- hronična flatulencija uzrokovana velikim količinama hrane (prejedanje),

- ascit (ređe).

Prosto gledano i „trbušnjaci“ su mišići, koji uz adekvatan trening i ishranu rastu (a tek uz dodatak nedozvoljenih sredstava). Mada, pravo pitanje je šta je merilo dobrog ukusa a i u kojoj meri se taj „neželjeni rast“ može kontrolisati i drugim vidovima manipulacije (elektroliti, carb-load i sl.)

Ma kako se mi trudili da ublažimo bolne činjenice koje se tiču profesionalog bodibildinga, isti je postao poprište pravog farmakološkog rata između takmičara, kojima su i najsitniji detalji bitni za trijumf, što često za sobom ostavlja posledice.

Studija koja je rađena u Japanu 2013. godine (Miyauchi et al, 2013) je opsrevirala telesnu građu početnika i igrača seniora u američkom fudbalu. Sa godinama se pokazao značajan porast u pogledu mišićne mase i snage uz adekvatan trening sa opterećnjem i primenjen način ishrane, ali pokazan je i porast mase vitalnih organa poput srca, jetre, bubrega. Naglasimo da se radilo o pojednicima koji nisu zloupotrebljavali „farmakologiju i endokrinologiju“!

Ako uzmemo u obzir profesionale bodibildere, njihov način života, višedecenijsku zloupotrebu nedozvoljenih sredstava jasno je da palubolizam nije tako neverovatna stvar, već se može i realno očekivati.

Ne zaboravimo da HGH, kao i AAS dovode do maligne hipertrofije srčanog mišića koja se može završiti fatalno. Tu su i problemi koji se tiču glikoregulacije i kompletnog hormonskog balansa koji sve ovo mogu okrenuti ka tragičnom ishodu. Ne brže od života….

Nismo svi profesionalni bodibilderi, niti stremimo tako visoko da bi svoje telo podvrgavali „tretamanima visokog rizika“. Strpljen, spašen.

Izvori koristeni za tekst:

Flyvbjerg, A., Jorgensen, K. D., Marshall, S. M., & Orskov, H. (1991). Inhibitory effect of octreotide on growth hormone-induced IGF-I generation and organ growth in hypophysectomized rats. American Journal of Physiology Endocrinology and Metabolism, 260(4), E568–E574.
2) KOCHAKIAN, C. D., & STETTNER, C. E. (1948). Effect of testosterone propionate and growth hormone of the weights and composition of the body and organs of the mouse. The American Journal of Physiology, 155(2), 255–261.
3) Miyauchi, S., Oshima, S., Asaka, M., Kawano, H., Torii, S., & Higuchi, M. (2013). Organ size increases with weight gain in power-trained athletes. International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism, 23(6), 617–623.